دومین تجربه حضور در یک بازی وبلاگی

درخواست حذف این مطلب

این متن تقدیم می شه به آقای نئوتد (که تا حالا وبلاگشون رو ندیده بودم، ولی انصافا تو این بازی سوال خوبی پرسیدن که جای تشکر داره) و خانم صالحه عزیز که من رو دعوت :)


و اما بعد؛

برای ی که مسیر اصلی زندگیش، با خوندن یک سری کتاب، کلا وارد فاز دیگه ای شد، این سوال، خیلی سوال خوبیه. وقتی متن سوال رو خوندم که «اون کتاب یا کتاب هایی که باعثِ تحول یا تغییر تو زندگیتون شدند رو تو وبلاگتون با دوست هاتون به اشتراک بذارید و بگید چه تغییر و تحولی رو تو زندگی تون ایجاد » اولین کت که یادش افتادم «فلسفه اخلاق» شهید مطهری بود که قبلا مفصل تو این مطلب نوشتم چقدر تو زندگیم تاثیرگذار بود و منِ بی تفاوت رو کلا وارد دنیای جدیدی کرد. البته الان از خود کتاب «فلسفه اخلاق» چیز خاصی یادم نیست؛ ولی به هر حال این کتاب بود که دروازه ورود من شد به یه دنیای جدید. اگه بخوام یکم سینماییش کنم، باید بگم دقیقا شبیه این در و پنجره های مخفی بود که شخصیت های توی ها تو یه خونه قدیمی پیدا می کنن و باعث می شه یه دنیای ناشناخته اون طرف در پیدا کنن و با ماجراهایی که براشون پیش میاد خیلی چیزا یاد بگیرن و نگاهشون به زندگی و آدم ها عوض بشه. کتاب های شهید مطهری تا اونجا که خوندمشون (و فلسفه اخلاق به عنوان اولین کتاب) دقیقا مثل این در مخفی بودن که خیلی چیزها رو برای من عوض .

این از کتاب های شهید مطهری که خوب، شروع خیلی چیزها بودن. اما اگه بخوام برگردم به عقب، دو تا کتاب بودن که تو بچگی تاثیر عمیقی رو من گذاشتن. یکی مجموعه کتاب های مرحوم آذریزدی که هنوز هم بخشی از متن بعضی از کتاب ها رو حفظم از بس که هر کدوم رو چند بار خوندم و یکی هم کتاب «این همان مرد است» آقای مرتضی دانشمند که مجموعه داستانی ای بود از چندتا روایت از زندگی معصومین برای ک ن و اونقدر من این کتاب رو دوست داشتم و خونده بودمش که بخش هایی از این کتاب رو هم هنوز حفظم و تاثیری که روی من گذاشت واقعا قابل توضیح نیست. یعنی اگه بخوام توضیح بدم باید داستان های کتاب رو تعریف کنم که خوب یکم خسته کننده می شه. فقط همین قدر بگم که یک سری از مفاهیم عالی دینی مخصوصا تو حوزه اخلاق رو از این کتاب ها یاد گرفتم و تو ذهنم مونده.


حالا که از شهید مطهری گفتم، دوست دارم از کتاب «سیمای محمد» شریعتی هم اسم ببرم که اولین کت بود که از ایشون خوندم و یادمه اون موقع خیلی برام جذاب بود. و همین طور از «کویر» که تو یه دوره بحران روحی، مثل دارو، روزی چند بار می خوندمش. قلم شریعتی کمک بزرگی بود برای رنگ و لعاب دادن به سازه های سنگینی که کتاب های شهید مطهری تو ذهنم می ساختن. یه جور شور و هیجان خاص می داد به باورهای عقلانی ای که از مطهری یاد می گرفتم.


و نوبتی هم که باشه نوبت بزرگ نادر ابراهیمیه و «یک عاشقانه آرام» بی نظیرش که بدون تردید مهم ترین کتاب عاشقانه ایه که تا حالا خوندم. نمی گم ا اما بهترین یا تاثربرانگیزترین کتاب از جهت ادبی ولی قطعا مهم ترین کتاب عاشقانه به جهت تاثیری که روی نوع نگاه من به مقوله عشق و ازدواج گذاشت. گاهی فکر می کنم اگه یه وقتی تصمیم گرفتم با ی در مورد زندگی مشترک حرف بزنم، اگه فقط بگم «بیا مثل این کتاب زندگی کنیم» همین یه جمله کلی از حرفا رو زده باشه:)


و مهم ترین و دوست داشتنی ترین کت که بخوام تو این بازی ازش اسم ببرم قرآنه. کت که سال ها قبل فقط برای این که احساس می «بین این کتابایی که می خونی، خیلی زشته این کتابو اصلا نخونده باشی» شروع به خوندنش.

خدا رحمت کنه مرحوم الهی قمشه ای رو. ولی انصافا ترجمه قرآن ایشون اصلا ترجمه دلچسب و جالبی نیست (جالب تر این که اغلب ترجمه های بازار نشر هم مال ایشونه!). قرآن رو شروع و هرچه قدر بیش تر می خوندم به نظرم بی مزه تر و نامفهوم تر می اومد. فقط دلم می خواست یکی از اینایی که این همه از شیرینیِ خوندنِ قرآن می گن رو پیدا کنم و بپرسم دقیقا منظورش از شیرینی چیه وقتی این کتاب انقدر عجیب و نامفهومه؟

تو همین گیرو دار بود که یه برنامه قرآنی ویژه موبایل اتفاقی (اتفاقی؟!) اومد دستم. اون موقع ها هنوز اندرویدا انقدر فراگیر نبودن و گوشی منم جاوا بود. اسم برنامه هم یادم نیست اصلا. ولی قرآن بود و ترجمه و تفسیر. فونت درشت، استفاده راحت (متن قرآن و ترجمه و تفسیرش به صورت کشویی از راست به چپ جابه جا می شدن)، ترجمه روون و شان نزول آیات توی یه تفسیر سبک و جمع و جور (که بعدها فهمیدم تفسیر و ترجمه از تفسیر نور آقای قرائتی بوده) تازه باعث شد بفهمم اصلا این کتاب چی می گه (نه که الان فهمیده باشم ها! منظورم در حد خوندنه فقط :دی) و تازه اونجا بود که شیرینی خوندنشو حس . چند دوری (شایدم دو سه دور فقط) با تفسیر نور قرآن رو خوندم تا این که بعدها یه قرآن دیگه به دستم رسید (ع ش تو صفحه اینستاگرامم هست) که گرچه تفسیر همه آیات رو نداره، ولی اونایی که داره رو سعی کرده به صورت گلچینی از تفاسیر مختلف بنویسه و در مجموع به نسبت تفسیر نور، گرچه جامع تر نیست، ولی عمیق تره و الان مدت هاست که سعی می کنم به صورت روزانه با این کتاب، قرآن رو بخونم.

تاثیر خوندن قرآن هم واقعا تاثیر قابل بیانی نیست. فکر می کنم بهترین عبارتی که بخوام برای توضیحش بنویسم همون حدیثیه که «اگر جوان مومنی قرآن بخواند قرآن با پوست و گوشت او درمی آمیزد». اینو نه که بخوام سجاده آب بکشم و بگم من مومنم و فلان و این ها، نه، فقط برای بیان نوع تاثیری که خوندن این کتاب می ذاره نوشتم. همین قدر عمیق و همین قدر عجیب. واقعا گاهی از ذوق زیاد کتاب قرآنمو محکم بغل می کنم از بس که دوست داشتنیه:)


و این جا، جا داره برای حسن ختام از کتاب های «زندگی زیباست»، روایت داستانی از زندگی شهید آوینی که عجیبه با وجود این همه سال حرف زدن در مورد آوینی، این همه حرف جدید و خوب و تاثیرگذار توش بود و موقع خوندنش حس حالمو خوب کرد و همین طور از کتاب های «انسان ۲۵۰ ساله»، «دغدغه های فرهنگی»، «خانواده» و «طرح کلی شه ی» (در دست خوانش) هم تشکر کنم که استحکام فکری شه مطهری و شور و هیجان دینی افکار شریعتی رو با هم یک جا دارن:)


و نامی هم ببریم از داستان های کوتاه چخوف و تولستوی (مخصوصا داستان «چقدر زمین نیاز است» تولستوی)، دیوان حافظ، گلستان سعدی، «پاییز پدرسالار»گابریل گارسیا، «کافکا در کرانه» موراکامی، «دنیای سوفی» و «راز تولد» یاستین گوردر (که کمک بزرگی برای این که به این نتیجه برسم که لازم نیست وقتم رو با خواندن کتاب های گارسیا، موراکامی و یاستین گوردر تلف کنم و بهتره منتقلشون کنم به اولویت های آ مطالعه)، فرانتس کافکا (واقعا «مسخ» چطور می تونه انقدر عالی باشه؟)، «بوف کور» هدایت (که من، تو حالِ خیلی خیلی بدی خوندمش و خیلی چسبید)، آرتور سی کلارک (علاقه مندای مجموعه های علمی تخیلی می دونن چقدر خوب می نوشته)، کانن دویل (شرلوک هولمز عزیز)، جرج اورول (و اون پایان فوق العاده برای ۱۹۸۴)، رضا خانی، کتاب «فردوسی» از مجموعه «فرزانگان» دفتر انتشارات کمک آموزشی(که برای نوجوون ها فوق العاده است)، کتاب «پیدایش و مرگ دایناسورها» ی انتشارات بنفشه از مجموعه «چرا و چگونه» که عشق من بودن تو دوره ابت :)، «سووشون» سیمین دانشور (که به قول خانی آدم تازه می فهمه رمان ایرانی یعنی چی)، غرب زدگی جلال (و ما ادراک ماالجلال :دی)، مجموعه کتاب های «تاریخ پهلوی» انتشارات مدرسه (باز هم یک گزینه فوق العاده برای نوجوون ها)، مجموعه اشعار سلمان هراتی و قیصر امین پور و تک تک کتاب های مربوط به حوزه ادبیات مستند و داستانی انقلاب و دفاع مقدس که تا به حال خوندم مخصوصا «نه آبی نه خاکی» علی موذنی، مجموعه «از چشم ها»ی روایت فتح و مجموعه «نیمه پنهان ماه».