خیلی نزدیک

درخواست حذف این مطلب

طلاق پدیده ای بود که من همیشه توی ها می دیدم و هیچ وقت از نزدیک لمس و حسش نکرده بودم. خونواده مادری من عمدتا به خاطر مذهبی بودن درگیر این مباحث نیستن و خونواده پدریم هم گرچه مذهبی نیستن ولی به هرحال این جنس مشکلات رو نداشتن.

الان که چند وقته یکی از اقوام نزدیک از همسرش جدا شده و دختر کوچولوی خوشگلشون این وسط داره بهترین روزهای دوره کودکیش رو با تجربه های جنگ و دعوای مامان و باباش، زندان رفتن باباش و نهایتا جدا شدنشون می گذرونه، احساس می کنم مسائل خانوادگی واقعا وارد فاز حادی شدن که تونستن به سنگر خونوادگی من هم نفوذ کنن.

جدای از این، چند وقت قبل وقتی داشتم با مامان برمی گشتم خونه، یه خانم جوون رو دیدیم با یه پسربچه کوچولو (یا در واقع بگم یه نی نی کوچولو) که ازمون دور بود تقریبا. من چهره اون خانم رو ندیدم؛ ولی یادمه لباس آبی پسرش به نظرم خیلی ناز اومد و کلی ذوق از دیدن این نی نی کوچولو که سرش رو گذاشته بود رو شونه مامانش. وقتی رد شدن مامان آروم گفت: «این خانم همسایمونه. تو یه مراسمی تو مسجد نزدیک خونه دیدمش. شوهرش قبل از این که بچش به دنیا بیاد، ولش کرد رفت.» گفتم: «ولش کرد رفت؟!! یعنی چی؟!» نمی دونم واقعا مامانم چیز بیش تری می دونست یا نه ولی فقط گفت:«همین دیگه. گذاشت رفت.» حس می کنم شاید مامان به خاطر سن و تجربه بیش ترشون، اونقدری تعجب ن ؛ ولی من اولین بار بود این موضوع رو هم انقدر از نزدیک می دیدم.

احساس می کنم من تا حالا تو یه منطقه امن بودم وسط جامعه ای که یه بیماری واگیردار عفونی به شدت داره توش پخش می شه و حالا دیگه کم کم رسیده به منطقه امن حوالی من.


چه اتفاقی داره می افته واسمون؟!